Uitleg redenen vroegtijdige castratie

Wij willen een ziektevrij ras neerzetten (o.a. door het inbreedingspercentage zo laag mogelijk te houden en alleen te fokken met goedgekeurde fokhonden).

Wij willen alle goede eigenschappen van de Australian labradoodle kunnen blijven waarborgen.

Wij vinden dat het fokken moet worden overgelaten aan professionals om moeder en pup onnodig leed te besparen.

Wij vinden gecastreerde honden veel prettigere huishonden dan ongecastreerde honden. (ervaring vanuit hondenpension).

Wij vinden dat door de castratie veel ongelukken worden voorkomen

Australian labradoodles van fokkers die bij de ALAEU, de ALA of de ALAA zijn aangesloten, worden gecastreerd op een leeftijd van 8 weken. Dit doen wij, omdat we nog steeds bezig zijn met de opbouw van het ras.

Wij, fokkers van de Australian labradoodle, vinden het erg belangrijk om een ziektevrij ras neerzetten, waarbij het karakter en het allergievriendelijke aspect van de Australian labradoodle gewaarborgd blijft, door te selecteren op vacht en karakter en alleen maar te fokken met goedgekeurde ouderdieren.Dat kan alleen maar door gecontroleerd fokken.

De verwachting is, dat wanneer we eenmaal raserkenning hebben, de vroegtijdige castratie niet meer nodig is, doordat we dan een ras hebben neergezet, dat vrij is van ziektes, waardoor het niet meer zo erg is, als mensen af en toe zelf een nestje bij hun labradoodle hebben, zonder de ouderdieren te testen.

Bijvoorbeeld als er alleen maar pra prcd vrije labradoodles rondlopen, zullen er nooit geen pups geboren worden, die blind worden door deze oogafwijking. Onze ervaringen en de ervaringen van de andere fokkers in Nederland, die al verschillende nestjes hebben laten castreren op jonge leeftijd, zijn erg goed. De pups genezen enorm snel, doordat ze bezig zijn met hun groeispurt en hebben veel en veel minder last van de operatie dan volwassen honden. (ze lopen dezelfde dag alweer te spelen en eten goed, zonder misselijk te worden).

Het is wel zo, dat de pups wat langer doorgroeien, doordat hun groeischijven later sluiten dan normaal, maar dit is goed op te vangen met een goede puppybrok en de juiste lichaamsbeweging. Dus niet al gelijk hele lange wandelingen gaan maken of langs de fiets mee laten rennen of op behendigheid gaan met de pup. Maar dat geldt eigenlijk voor alle grote rassen.

Labradoodles zijn heel energiek en zullen daardoor niet snel te zwaar worden, waardoor de kans op overbelasting en daardoor beschadiging van de gewrichten erg klein is. Bovendien wordt er alleen maar gefokt met ouderdieren waarvan de heupen “good” of zelfs “excellent” zijn en geheel vrij van elleboogafwijkingen, waardoor het risico op afwijkingen van het skelet tot een minimum beperkt is.

Het allergrootste voordeel voor de kersverse baasjes is, dat door de vroege castratie, labradoodles altijd heerlijk goedgehumeurd zijn, terwijl bij ongecastreerde reuen en teven duidelijk te merken is, wanneer ze last hebben van hun hormonen, waarbij ze dan veel onvoorspelbaarder zijn. Door de vroege castratie, zal een pup veel minder snel gaan domineren, niet overal tegenaan vlaggen, niet loops worden en geen kans op schijnzwangerschappen hebben, niet onder een auto lopen tijdens de zoektocht naar loopse teefjes of beschikbare reuen in de buurt, niet in gevecht raken met andere dominante reuen met kans op allerlei verwondingen, geen last krijgen van groengeel druppelen enz. enz. (Hoeveel reuen zijn er al wel niet doodgereden tijdens hun zoektocht naar een loops teefje in de buurt?). Ze kunnen met alle honden samen spelen en zijn altijd lief en vriendelijk.

Er is ook een mogelijkheid tot sterilisatie van de pups. Echter deze operatie is veel zwaarder (duurt langer) voor de pups en dan zouden alle bovengenoemde voordelen niet van toepassing zijn, doordat teefjes wel gewoon loops worden en reutjes wel last krijgen van hun hormonen en op zoek gaan naar het loopse teefje in de buurt. Baasjes zouden dan alsnog hun pup op latere leeftijd moeten laten castreren om dit te verhelpen.

Natuurlijk is elke operatie een risico en krijgt de pup al heel veel stress in de eerste paar weken te verduren (geboorte, ontworming, verandering van voer, groei, verhuizen naar nieuwe thuis enz.), maar onze dierenarts is zeer kundig en de pups worden ruimschoots ondersteund dmv pro-biotica en vers vlees. De wond wordt dichtgeplakt en niet gehecht, omdat deze al binnen twee dagen is dichtgegroeid en de hechtingen anders zouden gaan irriteren. De hechtingen hoeven er dus ook niet uit te worden gehaald.
Wij hebben inmiddels al heel veel pups (ruim 280) laten helpen op 8 weken leeftijd en er is er nog nooit eentje gestorven n.a.v. deze operatie. 1 teefje heeft last gekregen van incontinentie, mogelijk door de sterilisatie, maar daar staat tegenover, dat dit verhoudingsgewijs veel vaker voorkomt bij een sterilisatie op latere leeftijd, dan op een leeftijd van 8 weken.

Wij hebben een hondenpension, waar we ruim 80% van onze pups terugzien, wanneer ze volwassen zijn en het zijn allemaal prachtige sociale honden! Lekker levendig, beweeglijk en speels en hun baasjes roemen hun geweldige karakter.

De meningen van de dierenartsen hier in Nederland over de vroegtijdige castraties lopen nogal uiteen. Sommige vinden het erg prettig dat er zo verantwoord gefokt wordt, waardoor veel problemen in het ras worden voorkomen en anderen vinden het belachelijk om honden al zo vroeg te laten castreren, zonder dat dit medisch noodzakelijk is en zien de vele voordelen niet.
Er ligt zelfs een rapport van het KNMvI dat erg negatief is over het vroegtijdig castreren van dieren, maar dit rapport is gebaseerd op de verkeerde gegevens. De gegevens van zwerfdieren, die geen verantwoorde voeding en lichaamsbeweging tijdens hun groei hebben gehad (o zo belangrijk!) en niet geselecteerd zijn gefokt (zeker zo belangrijk), zijn op 1 hoop gegooid met die van rashonden, waarvan wel alle ouderdieren zijn getest en die wel de juiste voeding en lichaamsbeweging tijdens hun groei hebben gehad. U begrijpt dat de groep zwerfdieren, die veel groter is, de resultaten natuurlijk sterk negatief beinvloeden.

Zeker gezien onze eigen goede ervaringen met het castreren van de pups op jonge leeftijd, waarbij wij, fokkers van de Australian labradoodles, de enige zijn, die daar zoveel ervaring mee hebben. Als er een onderzoek zou worden gedaan naar de voor- en nadelen van het vroegtijdig castreren bij Australian labradoodles, dan zou het rapport van het KNMvI er heel anders uit komen te zien.

Mensen die roepen dat het dierenbeulerij is, hebben geen ervaring met het vroegtijdig castreren en weten dus eigenlijk niet waar ze over praten. Wanneer je een pup op 8 weken leeftijd tegelijk laat castreren met een volwassen hond, zal de pup al diezelfde dag weer eten en spelen, terwijl de volwassen hond een week of veel langer, echt ziek zal zijn van de ingreep. De wond is bij de pup al binnen 2 dagen genezen, terwijl dit bij een volwassen hond wel 10 dagen duurt, waarbij hij/zij met een kap om zal moeten lopen om van de hechtingen af te blijven. Onze conclusie is dan ook; Als het castreren dan toch moet gebeuren, dan liever op een leeftijd van 8 weken.

Wij, fokkers, streven naar raserkenning van een sterk en gezond ras! Waarbij het allergievriendelijke aspect blijft gewaarborgd, want hoe fijn is het voor alle mensen met een allergie voor honden om toch een hond te kunnen hebben? Mensen die niet allergisch zijn en altijd een hond hebben kunnen hebben, kunnen zich dat bijna niet voorstellen. Waarbij een zo laag mogelijk inbreedingspercentage wordt gehanteerd, zodat we niet, net zoals de cavalier Kings Charles Spaniel, allemaal hondjes krijgen met een te klein schedeltje, waardoor ze continue hoofdpijn hebben of iets dergelijks. Wij castreren dus vroegtijdig in het belang van het ras, in het belang van het dier en in het belang van hun baasjes.